มีแอบนัดกันเล็กๆ ว่า วันอาทิตย์ ไปไหนกันซักที่เหอะ แต่คุณผึ้งหรือน้อง หรือนังผึ้งที่แล้วแต่ใครๆ จะเรียก ก็มีเงื่อนไขว่า… “พวกแกจะไปไหนกันก็ได้นะ… แต่ต้องมีเอาปลาช่อนไปปล่อยด้วย…”

อาทิตย์นี้คุยกะพร ตกลงไปเที่ยวนอกเมืองกันเหอะ แต่จะไปไหนดี ที่เที่ยวนอกเมืองมีเยอะ แต่ส่วนใหญ่ก็ไปกันมาหมดแล้ว นึกไปนึกมาเรายังไม่ได้ไป “เขาใหญ่” กันเลย ทั้งที่ “น่าจะ” มีอะไรให้ดูเยอะแยะ…

วันที่ 14 กุมภา ที่ผ่านมา เป็นอีกวันนึงที่อบอวลไปด้วยความรัก ที่นอกจากเป็นวันแห่งความรักที่คนทั่วไปรู้กันแล้ว วันนี้ของปีนี้พิเศษกว่าปีอื่นๆ เพราะเพื่อนเราคนนึงได้กลายเป็นเจ้าสาวแสนสวย และถูกชนด้วยความรักเต็มเปา…

วันนี้เช้ามืด Mr.Justo ส่ง Juan มารับที่โรงแรม ตามกำหนด 7.00 โมงเช้า ก่อนจะต่อไปสนามบิน Barcelona เพื่อต่อเครื่องไป Paris ช่วงประมาณ 10 โมงเช้า กะว่าคงจะไปหาอะไรรองท้องกันที่สนามบินละกัน ไม่งั้นคงไม่มีแรงไปผจญโชคต่อในปารีสแน่ๆ โดยที่พวกเราไม่รู้เลยว่า นั่นเป็นการคิดผิดแบบเต็มๆ

อาทิตย์นี้หยุดพัก ชวนพี่ๆ ช่างทั้งหลายออกไปเดินยืดเส้นยืดสายกันดีกว่า แทนที่จะมานั่งหนาวอยู่ในห้อง อากาศบาร์เซโลน่าช่วงนี้ออกจะดี ไม่เย็นมากแท้ๆ แต่ไม่มีใครออกมาซักคน..

หลังจากเมื่อคืนรีบทานยาและเข้านอน มาตอนเช้ารู้สึกว่าโลกหมุน ตัวร้อน มีไข้สูงมาก พยายามนอนพัก แต่ทำอย่างไรก็นอนไม่หลับ

ไม่เคยได้ระแคะระคายมาก่อนซักนิดว่าหัวใจพี่เม่นน ในห้วงเวลาที่ผ่านมา ได้มีคนเข้ามาจับจองเป็นที่เรียบร้อย อยู่ๆ พอมาประกาศกันแบบนี้ทำเอาน้องๆ หลายๆ คนจุกไปเลยทีเดียว

แล้ววันนี้ก็มาถึงซะที หลังจากงื้อกันมานาน ระหว่างหมู่บ้าน อบต.บ้านยาง และพวกเรา ในที่สุดที่ได้วันสรุปที่จะทำประชาคมเรื่องบ่อวันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม 2552 เวลาเริ่มประชุม ก็ประมาณ 19.00 น.

วันนี้ตอนเช้ามาถวายสังฆทานรวมกัน ให้อากง อาม่า และกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร

ปกติซาลาเปากะเราเหมือนกับสิ่งที่อยู่ด้วยกันมานานพอสมควร รู้จักมันดีพอสมควร ใครคุยว่าที่ไหนอร่อย แป้งดี ก็จะลองไปชิมอยู่แล้ว เพราะบ้านเราเองก็ทำซาลาเปาเหมือนกัน…